تغییرات ایجاد شده در سال ۲۰۱۹ در برخی از استانداردهای بین‌المللی گزارشگری مالی (IFRS): تغییرات عمده‌ای که باید از آن‌ها آگاه باشید

تاریخ انتشار:۱۳۹۸/۰۴/۱۰ - ۱۰:۱۴

index

دوباره یک سال دیگر شروع شده است و تعدادی تغییرات یا اصلاحات در IFRS  به اجرا درآمده است. مطمئن هستیم که از بزرگترین تغییرات مثل IFRS 16 جدید مطلع هستید. اما اجازه دهید که تمامی اصلاحات جدید را جمع بندی کنیم تا شما آن ها را به خاطر بسپارید.

استانداردها و اصلاحات قابل اجرا از ۱ ژانویه ۲۰۱۸:

اکنون در سال ۲۰۱۹ هستیم.

اما اگر در حال بستن صورت های مالی سال ۲۰۱۸ خود هستید مطالب خلاصه شده ی زیر بسیار کاربردی می باشد.

فقط به خاطر داشته باشید که تغییرات ذیل از ۱ ژانویه ۲۰۱۸ به کار گرفته می شود و ممکن است احتیاج داشته باشید که اعداد تطبیقی خود را در سال ۲۰۱۷ نیز بازنویسی کنید.

لیست تغییرات به شرح زیر می باشد:

  1. استاندارد جدید IFRS 9 با عنوان ابزار های مالی به طور کامل اعمال می شوند

اگر شما پیاده سازی IFRS 9 را تا آخرین لحظه به تعویق انداخته اید اکنون زمان انجام آن است. استاندارد IAS 39 دیگر به کار گرفته نمی شود و صورت های مالی منتهی به ۳۱ دسامبر ۲۰۱۸ بایستی بر اساس IFRS 9 تهیه شود. IFRS 9 بسیار پیچیده است و حتی اگر برای یک موسسه ی مالی کار نمی کنید بهتر است خودتان را حداقل با روش های جدید ذخایر مطالبات مشکوک الوصول مرتبط با حسابهای دریافتنی های تجاری خود آشنا کنید.

  1. استاندارد جدید IFRS 15 با عنوان درآمد عملیاتی حاصل از قرارداد با مشتریان به طور کامل به کار گرفته می شود

مثل اینکه پیاده سازی IFRS 9 کافی نیست. شما باید IFRS 15 را نیز به طور کامل اجرا کنید.  استاندارد IAS 18 با عنوان درآمد عملیاتی را فراموش کنید.

  1. اصلاح IFRS 2 با عنوان پرداخت مبتنی بر سهام

استاندارد IFRS 2  از طریق توضیحات مرتبط با طبقه بندی و اندازه گیری معاملات پرداخت مبتنی بر سهام اصلاح شده است.

به طور دقیق تر:

  • IFRS 2 اکنون شامل الزامات حسابداری مرتبط با نحوه برخورد با شرط‌های قطعی شدن و شرط‌های غیر مرتبط با قطعی شدن در معاملات پرداخت مبتنی بر سهام می باشد.
  • راهنمای معاملات پرداخت مبتنی بر سهام با ویژگی قابلیت تسویه خالص برای تعهدات مالیاتی اضافه شده است.
  • IFRS 2 الزامات حسابداری جدیدی را برای تغییرات معاملات پرداخت مبتنی بر سهام از قابلیت تسویه از طریق نقد به قابلیت تسویه از طریق حقوق مالکانه معرفی کرد.

تمامی این اصلاحات بایستی با چشم داشت به آینده اعمال شود.

  1. اصلاح IFRS 4 با عنوان قرارداد های بیمه

دو استاندارد جدید، IFRS 9 با عنوان ابزارهای مالی و نسخه ی جدید IFRS 17 با عنوان قرارداد های بیمه تاریخ های موثر (به کارگیری) متفاوتی دارند که می توان منجر به تناقض و مشکلاتی در گزارشگری شرکت های بیمه شود.

بنابراین این اصلاحیه بایستی این مشکلات را با در اختیار گذاشتن دو گزینه برای صادرکنندگان قرارداد های بیمه از بین ببرد:

  • رویکرد هم پوشانی
  • رویکرد معوق[۱](در این حالت به واحد اقتصادی مورد نظر اجازه داده می شود که IAS 39 را به جای IFRS 9 تا زمانی که IFRS 17 به کار گرفته می شود).

هر دو رویکرد فوق اختیاری هستند.

  1. اصلاحات IAS 28 با عنوان سرمایه گذاری در واحد های تجاری وابسته و مشارکت های خاص

توضیحات جدیدی به IAS 28 اضافه شده است.

چنانچه سرمایه گذاری در واحد تجاری وابسته یا مشارکت خاص، توسط ساز مان‌های با سرمایه گذاری پر خطر یا سازمان‌های مشابه نگهداری شود، واحد تجاری می‌تواند تصمیم بگیرد که سرمایه گذاری در آن واحد های تجاری وابسته یا مشارکت های خاص را طبق استاندارد IFRS 9، به ارزش منصفانه از طریق سود یا زیان دوره اندازه گیری کند. (نه روش حقوق مالکانه)

این اصلاحیه توضیح می دهد که این اختیار برای هر سرمایه گذاری به طور جداگانه از طریق شناخت اولیه بر مبنای سرمایه گذاری در دسترس می باشد (احتیاجی به اعمال برای کل پرتفوی نمی باشد).

 

  1. اصلاحات IAS 40 با عنوان سرمایه گذاری در املاک

این اصلاحیه برای دوره ی زمانی که در ۱ جولای ۲۰۱۸ یا بعد از آن شروع شده است، قابل اجرا می باشد (بنابراین نیازی به اعمال این اصلاحیه برای صورت‌های مالی سالانه منتهی به ۳۱ دسامبر ۲۰۱۸ نمی باشد).

این اصلاحیه نقل و انتقالات یک دارایی را  به یا از یک سرمایه گذاری در املاک شفاف می‌کند. چنین نقل و انتقالی تنها زمانی ممکن است که شواهدی مبتنی بر تغییر در استفاده (کاربری) وجود داشته باشد. اگرچه تغییر در اهداف مدیریت برای استفاده از یک دارایی شواهد مبتنی بر تغییر در استفاده محسوب نمی شود.

استاندارد ها و اصلاحات قابل اجرا از ۱ ژانویه ۲۰۱۹:

  1. نسخه ی جدید IFRS 16 با عنوان اجاره به کار گرفته می شود

این احتمالا بزرگترین تغییر با بیشترین تاثیر بر روی صورت های مالی و حجم زیاد میزان کاری که برای اجرای آن مورد نیاز است، می باشد.

IAS 17 قدیمی‌تر با عنوان اجاره‌ها منقضی شده و شما دیگر قابلیت استفاده از آن را ندارید. بنابراین، بهتر است که شما شروع به مرور تمامی قرارداد های اجاره خود کرده تا شناسایی کنید که آیا شما قرارداد اجاره دارید یا خیر.

اگر شما یک مستاجر با اجاره های عملیاتی هستید، آنگاه نیاز دارید که شروع به شناختن بدهی قرارداد اجاره و حق استفاده از دارایی به جای ثبت تمامی پرداخت ها به طور مستقیم در سود یا زیان کنید.

  1. اصلاح IAS 19 با عنوان مزایای کارکنان

این اصلاحیه به تغییرات طرح مزایای معین مرتبط می باشد مثل اصلاح طرح، کوتاه سازی مدت زمان طرح و تسویه طرح.

در هر کدام از این تغییرات، بدهی طرح مزایای معین خود را باید دوباره ارزیابی کنید- که حتی قبل از تغییر نسخه جدید IAS 19 نیز شفاف بود.

اگرچه IAS 19 به روز رسانی شده، الزام می کند که شما بایستی از فرضیه های مشابهی همانطور که برای ارزیابی مجدد استفاده کردید، برای محاسبه  هزینه  خدمات فعلی خود و بهره ی خالص، برای دوره ی زمانی بعد از تغییر  استفاده کنید. (هیچ پیش فرض اولیه ای وجود ندارد).

IAS 19  به روز رسانی شده همچنین تاثیر تغییرات طرح را (اصلاح طرح، کوتاه سازی مدت زمان طرح و تسویه طرح) بر سقف سرمایه شفاف سازی می کند.

 

  1. اصلاحات IFRS 3 با عنوان ترکیب های تجاری و IFRS 11 با عنوان مشارکتها

هر دو اصلاحات به میزان زیادی مرتبط هستند و با تغییرات در ترکیب یک گروه سرو کار دارند.

به طور خاص تر:

  • اگر یک واحد اقتصادی کنترل واحد اقتصادی دیگری را به دست آورد که از نوع عملیات مشترک بوده است (به این معنی که عملیات مشترک منجر به یک شرکت تابعه می شود)، آنگاه شرکت اصلی به طور قطعی منافع سابق نگهداری شده در شرکت تابعه را مجدد ارزیابی می کند.
  • اگر یک واحد اقتصادی کنترل مشترک واحد اقتصادی دیگر را به دست آورد که از نوع عملیات مشترک بوده است، آنگاه سرمایه گذار ارزیابی مجدد منافع سابق نگهداری شده در عملیات مشترک را انجام نمی دهد.
  1. اصلاحات IFRS 9 با عنوان ابزار های مالی

استاندارد IFRS 9 از ژانویه ی ۲۰۱۸ به کار گرفته شده است، هنوز بعد از یک سال از شروع به کارگیری آن اصلاحیه دیگری هم داریم.

این اصلاحیه مربوط به طبقه بندی دارایی‌های مالی خاص می باشد که اختیار پیش پرداخت خاص[۲]آن ها را نامگذاری کرده اند.

از آنجایی که تعدادی سوال در رابطه با اینکه جبران خدمات منفی(اعمال بهره) در اختیار پیش پرداخت چیست، وجود دارد، اجازه دهید که کمی بیشتر این موضوع را توضیح دهیم.

شما بایستی که دارایی های مالی را از نظر بهای مستهلک شده تنها زمانی که با دو تست زیر مواجه می شوند طبقه بندی کنید:

  • آزمون مدل کسب و کار[۳]
  • آزمون مشخصه های جریان نقدی قراردادی[۴]

اگرچه زمانی که قرض دهندگان (در بیشتر موارد بانک ها) وام را با ویژگی های پیش پرداخت با جبران خدمت منفی(اعمال دوره زمانی برای بازپرداخت زودتر از موعد) ایجاد می کنند، مشکل این خواهد بود که جریان های نقدی از چنین وام هایی ممکن است تنها پرداخت های اصل و بهره را نشان ندهد و بنابراین چنین وامی مناسب آزمون مشخصه های جریان نقدی قراردادی نخواهد بود.

در نتیجه تمامی وام ها با ویژگی های پیش پرداخت مشابه نمی توانند از منظر بهای مستهلک شده طبقه بندی شوند.

خوب، ویژگی پیش پرداخت با جبران خدمت منفی(اعمال دوره زمانی برای بازپرداخت زودتر از موعد) چیست؟

ویژگی پیش پرداخت به این معناست که قرض گیرنده قابلیت باز پرداخت وام را زودتر از زمانبندی اولیه دارد.

بعضی اوقات قرارداد ممکن است اجازه باز پرداخت زودتر از موعد وام را بدهد که مبلغ آن بر اساس ارزش منصفانه وام محاسبه می شود (جریان های نقدی تنزیل شده بر حسب نرخ فعلی بازار)، نه بر اساس بهای مستهلک شده آن.

در این مورد، ممکن است ارزش منصفانه وام در تاریخ باز پرداخت کمتر از اصل وام باشد و وام دهنده بایستی که پرداخت کمتر را بپذیرد.

در این شرایط، قرض دهنده در تلاش است که غرامت آن را برای قرض گیرنده فراهم کند، یا به طور دقیق تر این پیش پرداخت شامل بخشی است که جبران غرامتی است از قرض دهنده به قرض گیرنده.

و دقیقا این جبران خسارت یک مشکل است چراکه فقط جریان نقدی ناشی از پرداخت های اصل و بهره ی وام را نشان نمی دهد.

اصلاحیه ی اخیر IFRS 9 استثنا محدوده حوزه شناسایی و ارزیابی دارایی مالی[۵]،را به قوانین طبقه بندی معرفی کرده و به این معنا است که دارایی های مالی مشابه می توانند بر اساس بهای مستهلک شده یا ارزش منصفانه از طریق درآمد جامع اندازه گیری شوند.

علاوه بر تغییرات مرتبط با طبقه بندی دارایی های مالی با گزینه های پیش پرداخت، این اصلاحیه همچنین حسابداری برای تغییرات بدهی های مالی را نیز شفاف سازی می کند.

۵– اصلاح IAS 12 با عنوان مالیات بر درآمد

اصلاح IAS 12 بیشتر شفاف سازی است تا تغییر اساسی. این اصلاحیه، تشخیص و اندازه گیری مالیات های فعلی و معوق بر سود سهام تقسیمی را توضیح می دهد.

  • اصلاح IAS 23 با عنوان مخارج تامین مالی

IAS 23  با توضیحات تکمیلی اصلاح شده است. اگر هر وجه استقراضی خاصی بعد از اینکه دارایی مربوط به آن حاصل شده است، پرداخت نشده باقی بماند، آنگاه این وجه بخشی از قرض‌های عمومی می شود. به این معنا که شما بایستی نرخ تامین مالی وجوه استقراضی عمومی را با در نظر گرفتن وجوه استقراضی خاص بر روی دارایی حاصل شده در نظر بگیرید (اگر پرداخت نشده است).

 

استاندارد ها و اصلاحات موثر از ۱ ژانویه ۲۰۲۰ و بعد از آن

  • استاندارد جدید IFRS 17 با عنوان بیمه از ۲۰۱۷ منتشر شده است

استاندارد جدید IFRS 17 با عنوان قرارداد های بیمه از سال ۲۰۱۷ با تاریخ به کار گیری ۱ ژانویه ۲۰۲۱ منتشر شده است. اما IASB در حال حاضر در حال انجام اقداماتی برای به تعویق انداختن اجرای آن تا سال ۲۰۲۲ می باشد. این استاندارد جایگزین IFRS 4 با عنوان قرارداد های بیمه می شود.

  • اصلاحات IFRS 3 با عنوان ترکیب های تجاری

جدیدترین اصلاحیه تعریف جدیدی از کسب و کار را توضیح داده است.

بسیار مهم است تا بین شرایطی که سرمایه گذار، یک کسب و کار را به دست می آورد و زمانی که سرمایه گذار تنها گروهی از دارایی ها را به دست می آورد، تمایز قائل شویم. دلیل این موضوع این است که روش حسابداری برای یک مالکیت جدید بستگی به این دارد که آن تحصیل چه چیزی است:

  • اگر شما یک کسب و کار را تحصیل کنید، آنگاه می بایست که روش تلفیقی تحت IFRS 3 را به طور کامل به کار گیرید.
  • اگر شما گروهی از دارایی ها را تحصیل کنید، آنگاه روش حسابداری متفاوتی را به کار می گیرید، برای مثال IAS 16 با عنوان املاک، ماشین آلات و تجهیزات یا IFRS 11 با عنوان مشارکت‌ها یا موارد دیگری را به کار می گیرید.

اصلاحیه جدید IFRS 3 تنها ضمیمه A با اصطلاحات تعریف شده، راهنمای استفاده و مثال های توضیحی را تغییر داده است، بنابراین هیچ تغییری در بندهای خود استاندارد ایجاد نشده است.

این تغییرات الزامات برای مالکیت یک کسب و کار را توضیح داده و راهنما و مثال های گویا را اضافه می کند.

این تغییر از ۱ ژانویه ۲۰۲۰ به کار گرفته می شود.

  • اصلاحات IAS 1 و IAS 8

این اصلاحیه مربوط به تعریف اطلاعات با اهمیت می باشد.

بر طبق تعریف جدید اطلاعاتی با اهمیت است که حذف، غلط اظهار کردن یا مبهم نشان دادن آن بتواند به طور منطقی تصمیم استفاده کنندگان اصلی از صورت های مالی را تحت تاثیر قرار دهد.

 

 

خلاصه تغییرات در IFRS 2019

جدول زیر خلاصه ی تمامی تغییرات توضیح داده شده در مقاله را که در آینده ای نه چندان دور یا در حال حاضر در حال به کار گیری است را نشان می‌دهد. این جدول بر اساس ترتیب استاندارد‌ها و نه تاریخ اجرای آن‌ها تهیه شده است.

Standard Issued Effective date Subject
IFRS 1 ۸ Dec 2016 ۱ Jan 2018  Redundant paragraphs deleted
IFRS 2 ۲۰ Jun 2016 ۱ Jan 2018  Amended by classification and measurement
IFRS 3 ۱۲ Dec 2017 ۱ Jan 2019  Clarification
IFRS 3 ۲۲ Oct 2018 ۱ Jan 2020  New definition of “Business”
IFRS 4 ۱۲ Sep 2016 ۱ Jan 2018  Provisions to ease different effective dates of IFRS 9     and IFRS 17
IFRS 9 ۲۴ Jul 2014 ۱ Jan 2018  Complete IFRS 9 applies, including ECL model
IFRS 9 ۱۲ Sep 2016 ۱ Jan 2018  Provisions to ease different effective dates of IFRS 9 and IFRS 17
IFRS 9 ۱۲ Oct 2017 ۱ Jan 2019  Classification of Prepayment Features with Negative   Compensation
IFRS 11 ۱۲ Dec 2017 ۱ Jan 2019  Clarification
IFRS 15 ۱۱ Sep 2015 ۱ Jan 2018  Complete IFRS 15 is effective
IFRS 15 ۱۲ Apr 2016 ۱ Jan 2018  Clarifications
IFRS 16 ۱۳ Jan 2016 ۱ Jan 2019  Complete IFRS 16 is effective
IFRS 17 ۱۸ May 2017 ۱ Jan 2021  Complete IFRS 17 is effective
IAS 1 ۳۱ Oct 2018 ۱ Jan 2020  New definition of “Material”
IAS 8 ۳۱ Oct 2018 ۱ Jan 2020  New definition of “Material”
IAS 12 ۱۲ Dec 2017 ۱ Jan 2019  Clarification
IAS 19 ۷ Feb 2018 ۱ Jan 2019  Amended by “Plan Amendment, Curtailment or Settlement”
IAS 23 ۱۲ Dec 2017 ۱ Jan 2019  Clarification related to specific borrowings after the related asset is ready
IAS 28 ۸ Dec 2016 ۱ Jan 2018  Clarification
IAS 40 ۸ Dec 2016 ۱ Jul 2018  Amended by transfers of investment property

 

 

 

[۱] Deferral approach

[۲] Specific prepayment options

[۳] Business model test

[۴] Contractual cash flow characteristics test

[۵] narrow-scope exception

پر کردن تمامی موارد الزامی است.